Zasady zdrowego żywienia dzieci

Zasady zdrowego żywienia dzieci

Zdrowe odżywianie dzieci to kwestia priorytetowa z uwagi na ich psychofizyczny rozwój oraz dopiero kształtującą się odporność. Prawidłowe zasady zdrowego żywienia dzieci warto zacząć wdrażać jak najwcześniej, ponieważ nawyki żywieniowe wypracowane w pierwszych latach życia na ogół rzutują na dietetyczne wybory w przyszłości. Rodzice często mają jednak problem z określeniem, których zasad opłaca się przestrzegać. Trudno je wyłapać spośród setek wskazówek publikowanych w różnych mediach oraz poradnikach. Zwłaszcza że niektóre z tych porad są ze sobą sprzeczne. Oto kilka wskazówek, potwierdzonych najnowszymi badaniami naukowymi.

Zasady zdrowego żywienia dzieci – Warzywa i owoce to podstawa

Autorzy opublikowanej w 2016 roku nowej piramidy żywienia dla dzieci i młodzieży zwracają uwagę, że fundamentem każdego posiłku powinny być warzywa oraz w nieco mniejszej ilości owoce. To te dwie kategorie produktów żywnościowych w zasadniczy sposób odpowiadają za dostarczenie organizmowi dziecka optymalnej ilości witamin, składników odżywczych oraz minerałów. Owoce to także świetne źródło węglowodanów, dodających energii. Podstawowe zasady zdrowego żywienia dzieci obejmują jednak nie tylko znaczną ilość warzyw i owoców, ale również ich jakość. Najlepiej gdy dieta najmłodszych zawiera jak najwięcej produktów w nieprzetworzonej formie. A zatem świeże owoce oraz warzywa powinny być podstawą jadłospisu dziecka. Rodzice w miarę możliwości powinni też sięgać po produkty sezonowe oraz takie, co do których jakości mają jak największą pewność. Dobrym rozwiązaniem jest kupowanie owoców i warzyw z gospodarstw ekologicznych, o ile ma się pewność co do obowiązujących tam standardów uprawy.



Mięso, nabiał i produkty zbożowe w diecie dziecka

Jeszcze nie tak dawno uważano, że prawidłowe odżywianie opiera się przede wszystkim na produktach zbożowych. Faktycznie, ich udział jest znaczący, jeżeli chodzi o zdrowie zarówno dzieci, jak i dorosłych. Jednak w miarę czynienia postępu naukowego i przeprowadzania kolejnych badań okazało się, że ta konkretna kategoria produktów spożywczych powinna ustąpić warzywom i owocom. Dlatego to właśnie od nich rozpoczęto omawianie jadłospisu najmłodszych. Choć produkty zbożowe nie są już uznawane za najważniejsze w diecie, to jednak zasady zdrowego żywienia dzieci mówią jasno, że wciąż zajmują one ważne miejsce jeżeli chodzi o zdrowie ludzkie. Współcześnie więcej uwagi poświęca się natomiast racjonalnemu wybieraniu produktów zbożowych. Powinny być one pełnoziarniste i stanowić główne źródło węglowodanów w diecie dziecka. Jeżeli chodzi o nabiał, to dzieci powinny spożywać go każdego dnia, jednak w ograniczonych ilościach. Zalecenia Instytutu Żywności i Żywienia mówią o trzech, maksymalnie czterech szklankach mleka dziennie, które jednak można zastąpić jogurtem bądź serem. Zasady zdrowego żywienia dzieci w kwestii mięsa także są dosyć surowe. Najmłodsi powinni przede wszystkim jeść chude, najlepiej białe mięso. Lekarze od lat alarmują, że Polacy jedzą zdecydowanie za mało ryb. Warto włączyć je do diety rodziny, ponieważ ich mięso jest źródłem wielu cennych składników pokarmowych, chociażby białka czy minerałów. Rodzicom małych dzieci zaleca się unikanie mięsa w przetworzonej postaci oraz ograniczanie ilości tego czerwonego na rzecz białego.

Produkty, które warto ograniczyć

Zasady zdrowego żywienia dzieci to nie tylko lista produktów, po które warto sięgać. Obejmują one także to, czego jadłospis dzieci nie powinien zawierać. To niechlubne zestawienie otwierają oczywiście słodycze, tak uwielbiane przez większość maluchów. W miarę możliwości w pierwszych latach życia najlepiej nie dawać dziecku żadnych słodyczy czy słodzonych napojów, dzięki czemu nie przyzwyczai się ono do ich smaku. Źródłem węglowodanów i jednocześnie dobrym zamiennikiem kupnych słodkości są wspomniane powyżej owoce. Jeżeli rodzicom zależy, by zasady zdrowego żywienia dzieci były w ich domu przestrzegane, powinni generalnie ograniczyć ilość spożywanego cukru. Nie chodzi tylko o picie gorzkiej herbaty, ale także chociażby unikanie kupnych soków, w których cukru jest bardzo dużo. Kolejnym produktem do wykreślenia z listy jest sól. Warto mieć na uwadze, że nawet jeżeli samodzielnie przygotowywanych potraw się nie soli lub robi to z umiarem, to sięgając po produkty przetworzone, na przykład dania gotowe, dostarcza się sobie i swoim dzieciom mnóstwo soli. Dlatego w imię przestrzegania zasady zdrowego żywienia dzieci warto zrezygnować z kupowania gotowych posiłków do podgrzania. Dietetycy alarmują bowiem, że ilość soli, ale także cukru i konserwantów, jest tam co najmniej niepokojąca.



Napoje w diecie dziecka

Nie ulega wątpliwości, że większość dzieci najchętniej piłaby głównie słodkie napoje gazowane, ewentualnie kupne soki. Dzieje się tak, ponieważ najmłodsi szybko przyzwyczają się do słodkiego smaku, przez co naturalna niegazowana woda czy nawet świeżo wyciśnięte soki im nie smakują. Wprowadzając napoje do diety dziecka, warto zatem w ogóle zrezygnować z pełnych barwników i cukru produktów, ograniczając się do wody i samodzielnie przygotowanych soków. Takie zasady zdrowego żywienia dzieci mogą wydawać się czasochłonne, a nawet niemożliwe do przestrzegania. Jednak opłaca się wysilić, zwłaszcza w pierwszych latach życia swojej pociechy. Jeżeli nie przyzwyczai się ona do produktów, które niszczą jej zdrowie, na późniejszych etapach życia także nie będzie po nie sięgać. Najnowsza piramida żywienia zwraca uwagę na prozdrowotne korzyści nawadniania młodego organizmu właśnie naturalną, niegazowaną wodą. Niektórzy rodzice, chcąc przestrzegać kluczowej zasady zdrowego żywienia dzieci, a mianowicie podawania im owoców, sięgają po wody smakowe. Nie jest to jednak dobry wybór, ponieważ zawierają one przede wszystkim cukier i sztuczne substancje.

Omawiając zasady zdrowego żywienia dzieci, nie sposób nie zwrócić uwagi także na aktywność fizyczną. Choć dotyczy ona żywienia pośrednio, to jednak bez niej nawet najzdrowsza dieta nie przyniesie zamierzonych efektów. Tymczasem ruchu w codzienności polskich dzieci jest zdecydowanie za mało. Wprowadzanie zdrowego trybu życia rozsądnie zatem zacząć od zachęcenia najmłodszych do podjęcia wysiłku fizycznego.

Jak czytać etykiety spożywcze

Jak czytać etykiety spożywcze

Obserwując statystycznego Polaka podczas zakupów spożywczych łatwo zauważyć, że czytanie etykiet produktów spożywczych nie należy do głównych argumentów przy ich zakupie. Według badań Instytutu Żywności i Żywienia tylko co trzeci nasz rodak sprawdza na etykiecie datę ważności produktu i jest to najczęściej kontrolowany fragment etykiety.

W większości przypadków nie czytamy etykiet, ponieważ ich treść nie stanowi dla nas kryterium dla zakupu. Zakupy robimy najczęściej rutynowo, kupując produkty, do których zdążyliśmy się już przyzwyczaić, albo pod wpływem haseł marketingowych bombardujących nas z mediów. Istotnym składnikiem decyzji wyboru konkretnego produktu jest oczywiście cena.

Najbardziej przewrotnym faktem jest to, że Polacy o jedzeniu mogą mówić w nieskończoność, a ilość stosowanych diet przez Polki jest tak długa, że te najmodniejsze jeszcze kilka lat temu poszły całkowicie w zapomnienie. Niestety to zainteresowanie zdrowym stylem życia cały czas nie przedkłada się na czytanie etykiet.

Jak czytać etykiety spożywcze?

Wszyscy eksperci żywienia podkreślają znaczenie świadomego i umiejętnego czytania etykiet. Wkładając każdy z produktów żywieniowych do koszyka zakupów powinniśmy poznać:

  • wagę produktu i stosunek wagi do ceny
  • listę składników
  • warunki przechowywania produktu w sklepie i w domu
  • termin ważności do spożycia
  • informacje o wartościach odżywczych

Z tej listy najwięcej problemów sprawia lista składników oraz informacje o wartościach odżywczych produktu.

Lista składników

Jak czytać etykiety spożywcze? Lista składników musi zawierać wszystkie surowce i dodatkowe składniki, w tym substancje konserwujące i aromaty z jakich wykonano dany produkt. Lista musi zaczynać się od składników, który w danym produkcie jest najwięcej. Dlatego też kolejność składników ma duże znaczenie. Jeżeli kupujemy pastę z groszku, a groszek występuje dopiero na 5 miejscu listy, taki produkt należy od razu odłożyć na półkę.

Dodatki zapisywane są na etykiecie na dwa sposoby; w postaci ich zasadniczej funkcji technologicznej oraz ich nazwy, np.: wzmacniacz smaku glutaminian monosodowy, albo poprzez symbol E z właściwym dla produktu numerem, np.: E 140. 

Warto również pamiętać o tym, że brak na liście składników symbolu E nie oznacza, że w produkcie nie znajdują się tego rodzaju dodatki. Ważną informacją konsumencką będzie również to, że wszystkie E funkcjonujące oficjalnie na etykiecie są dozwolone w państwach UE, a niektóre wręcz niezbędne i obowiązkowe.

Informacje o wartościach odżywczych

Jak czytać etykiety spożywcze? Zestaw informacji o wartościach odżywczych znajdujący się na etykiecie dostarcza nam wiedzy na temat wartości energetycznych produktu oraz obowiązkowo o zawartości w danym produkcie 6 składników: tłuszczu, kwasów tłuszczowych nasyconych, węglowodanów, cukrów, białka i soli.

W niektórych przypadkach informacje te podawane są poprzez  wartość procentową w stosunku do pełnego zapotrzebowania dziennego na dany składnik odżywczy.

Jak czytać etykiety spożywcze? Starannie i ze zrozumieniem. Jeżeli jesteśmy uwrażliwieni na rzeczownik „cukier’ na liście składników, to należy również pamiętać, że ten sam cukier kryje się po kilkoma różnymi nazwami: cukier to też:

  • glukoza
  • fruktoza
  • dekstroza
  • maltodekstryna
  • syrop skrobiowy
  • syrop z agawy
  • słód z jęczmienia

Ważne, aby pamiętać, że cukier pod różnymi nazwami znajduje się w wielu produktach, o których byśmy nie podejrzewali, że jest on tam niezbędny. Choćby w jogurtach smakowych, twarożkach, pieczywie.

Jak czytać etykiety spożywcze? Jeżeli kupujemy produkt, który ilością składników i dodatków przypomina książkę telefoniczną, warto pomyśleć, czy naprawdę go potrzebujemy.

Czy sposób myślenia wpływa na odchudzanie?

Czy sposób myślenia wpływa na odchudzanie?

odchudzanie slimmertimeCzy sposób myślenia wpływa na odchudzanie? – to pytanie zadaje sobie nie jedna osoba zmęczona trudami zabiegania o szczupłą sylwetkę, szukająca metod i sposobów uzyskania upragnionych rezultatów. Ciągłe wysiłki przeplatane wzlotami i upadkami na drodze do upragnionego celu. Ćwiczenia, diety, suplementy, nowinki. A może brakuje czegoś jeszcze? Może gdzieś kryje się zagubiony Graal, element, który pomoże nie tylko wyrzeźbić piękną sylwetkę, ale także zachować ją na długo? Przecież niektórym osobom przychodzi to z łatwością, ba, nawet nie muszą się starać! Po prostu są szczupli i nie przybierają na wadze. Są także osoby, które zawalczyły o siebie i przeżyli wielką przemianę, gubiąc nawet dziesiątki kilogramów. Ich przemiana jest trwała, a oni zaczynają nowe życie pełne radości, wolności i swobody. Skąd wzięły siły i wytrwałość do tak długotrwałego wysiłku? Co pozwoliło im nie poddać się, nie zniechęcić, nie zrezygnować?

Nasuwa się tutaj pytanie – Czy sposób myślenia wpływa na odchudzanie?, czy może być tym brakującym ogniwem, sprawiającym, że dwie osoby mając do dyspozycji te same narzędzia wykorzystują je inaczej i tylko jednej z nich udaje się odnieść sukces w postaci szczupłej sylwetki? Czy sposób myślenia wpływa na odchudzanie w tak zasadniczy sposób, że pomaga pokonać trudności, pułapki i przeciwności na drodze do zdobycia wymarzonej figury? Pomaga powstać, tam, gdzie inni upadają i rezygnują ulegając starym nawykom?

Nie oszukujmy się, odchudzanie nie jest łatwe, łatwe jest tylko nabranie zbędnych kilogramów – nie ich zrzucenie. Gdy zrozumiemy, że czeka nas trudne zadanie będziemy lepiej przygotowani do walki o szczupłą sylwetkę, a nasz umysł postawimy przed trudnym zadaniem. Będzie musiał zacząć szukać metod i technik poradzenia sobie z postawionym przez nas wyzwaniem. To cała sztuka, by wreszcie zaczął być naszym sprzymierzeńcem, a nie wrogiem. Odpowiedzialność leży po jego stronie. Nasze nawyki tworzą się w naszym umyśle. Dlatego pytanie czy sposób myślenia wpływa na odchudzanie jest pytaniem nader trafnym. Odpowiedź na nie jest zasadnicza, gdyż to nasze myśli wepchnęły nas w niekorzystne położenie, ale także one mogą nam pomóc się z niego wydostać. Nawyki nie tworzą się z dnia na dzień. Nie przybierzemy na wadze sporadycznie zjadając wysokokaloryczny smakołyk, ale jeśli powtórzymy zachowanie kilka razy nasz umysł zacznie go traktować jako coś oczywistego i naturalnego. Jeśli nasz organizm zauważy, że po zjedzeniu słodkiego ciastka robi nam się miło i zaczynamy być bardziej zrelaksowani, energiczni i skłonni do działania, szybko zacznie szukać możliwości powtórzenia tego efektu. Robiąc to wystarczająco często wytworzymy mechaniczny odruch, którego nie będziemy kontrolować. Dużo samozaparcia, samoświadomości i wysiłku będziemy musieli włożyć, aby zmienić niekorzystne dla nas nawyki, a nasze myśli mogą być naszymi najlepszymi przyjaciółmi na tej drodze.

odchudzanie slimmertimeWsparcie, zachęta i pocieszenie w walce o szczupłą sylwetkę, zdrowie i urodę mogą płynąć z naszego wnętrza. Upór, konsekwencja i cierpliwość to cechy nieodzowne, gdy chcemy odnieść sukces. Konieczny do niego optymizm znajduje się w naszym umyśle. Ale znajduje się tam również wróg – myśli powodujące zniechęcenie i rezygnację. Nigdy się nie uda, już zawsze tak będzie, do niczego się nie nadajesz, nie ośmieszaj się i tym podobne komunikaty mogą sabotować nasz sukces i odwodzić nas od obranej drogi.

Czy sposób myślenia wpływa na odchudzanie i jak należy myśleć, by wspomóc jego proces? Umysł jest jak ogród – rosną w nim wspaniałe róże, lilie, stokrotki, ale rosną też kaleczące ostry. Tylko wprawny ogrodnik bacznie obserwujący swoją posiadłość, odróżniający gatunki roślin i wkładający dużo starań w usuwanie chwastów może poszczycić się wspaniałymi rezultatami swojej pracy.

Przy jakich chorobach wypadają włosy?

Przy jakich chorobach wypadają włosy?

Według dermatologów, człowiek normalnie traci od 50 do 100 włosów dziennie. Mając około 100 000 włosów na głowie, ta mała strata nie jest zauważalna. Nowe włosy zwykle zastępują zgubione włosy, ale to się nie zawsze zdarza. Utrata włosów może się rozwijać stopniowo przez wiele lat lub zdarza się nagle. Utrata włosów może być stała lub czasowa.

Nie da się policzyć ilości włosów straconych w danym dniu. Można tracić więcej włosów niż jest to normalne, jeśli zauważy się dużą ilość włosów we wgłębieniu wanny po umyciu włosów lub kępek włosów na szczotce. Można również zauważyć pojawiające się przerzedzenia włosów na głowie i łysiny. W takiej sytuacji wiele osób zaczyna szukać informacji, przy jakich chorobach wypadają włosy, ponieważ często temu zjawisku towarzyszy niedomaganie ze strony organizmu.

Jeśli ktoś zauważy, że traci więcej włosów niż zwykle, powinieneś porozmawiać o problemie ze swoim lekarzem. Może on określić przyczynę wypadania włosów i zaproponować odpowiednie plany leczenia.

Przy jakich chorobach wypadają włosy

Najczęstszą przyczyną wypadania włosów jest dziedziczne łysienie typu męskiego lub żeńskiego. Jeśli w rodzinie występują przypadki łysienia, dana osoba może mieć ten typ wypadania włosów. Niektóre hormony płciowe mogą powodować dziedziczną utratę włosów. Może się rozpocząć już w okresie dojrzewania.
W niektórych przypadkach utrata włosów może wystąpić z prostym zatrzymaniem w cyklu wzrostu włosów. Główne choroby, zabiegi chirurgiczne lub traumatyczne zdarzenia mogą powodować wypadanie włosów. Jednak włosy zwykle zaczynają rosnąć bez leczenia.

Zmiany hormonalne związane z ciążą, porodem, zaprzestaniem stosowania pigułek antykoncepcyjnych i menopauzą mogą powodować tymczasowe wypadanie włosów. Chorobami, które mogą powodować wypadanie włosów, są: choroba tarczycy, łysienie plackowate (choroba autoimmunologiczna atakująca mieszki włosowe) oraz infekcje skóry głowy, takie jak grzybica. Choroby powodujące bliznowacenie, takie jak liszaj płaski i niektóre typy toczeń, mogą powodować trwałe wypadanie włosów ze względu na blizny.

Jeszcze przy jakich chorobach wypadają włosy?  Utrata włosów może być spowodowana lekami stosowanymi w leczeniu raka, wysokiego ciśnienia krwi, zapalenia stawów, depresji i problemów z sercem. Dieta pozbawiona białka, żelaza i innych składników odżywczych może prowadzić do przerzedzenia włosów.

Zastanawiając się, przy jakich chorobach wypadają włosy można omówić kilka z nich:

Niedokrwistość

Prawie jedna na 10 kobiet w wieku od 20 do 49 cierpi na niedokrwistość z powodu niedoboru żelaza (najczęstszego typu niedokrwistości), co jest łatwą do ustalenia przyczyną wypadania włosów. Lekarz będzie musiał wykonać test krwi, aby upewnić się, czy kobieta ma ten rodzaj niedokrwistości.

Niedoczynność tarczycy

Niedoczynność tarczycy jest terminem medycznym związanym z niedoczynnością tarczycy. Ten niewielki gruczoł znajdujący się w szyi wytwarza hormony, które są kluczowe dla metabolizmu, a także wzrostu i rozwoju, a gdy nie jest wystarczająco dużo pompowania hormonów, może przyczynić się do wypadania włosów.

Dramatyczna utrata wagi

Nagła utrata masy ciała jest formą urazu fizycznego, który może powodować przerzedzenie włosów. Może się zdarzyć, nawet, jeśli utrata masy ciała jest ostatecznie dobra dla człowieka. Możliwe, że utrata wagi może spowodować niedobory witamin lub minerałów. Utrata włosów i zauważalna utrata wagi może być oznaką zaburzenia odżywiania, takiego jak anoreksja czy bulimia.

Zespół policystycznych jajników

Zespół policystycznych jajników (PCOS) jest innym zaburzeniem równowagi w męskich i żeńskich hormonach płciowych. Dlatego podczas wizyty u lekarza warto zapytać, przy jakich chorobach wypadają włosy, może okazać się, że, nadmiar androgenów prowadzić do torbieli jajników, zwiększenia masy ciała, większego ryzyka cukrzycy, zmian miesiączki, niepłodności, a także wypadania włosów.

    Rozpatrując problem, przy jakich chorobach wypadają włosy, nie sposób wspomnieć o lekach zażywanych przy takich chorobach jak depresja i lęki. Niektóre inne klasy leków mogą również powodować wypadanie włosów. Częściej wśród nich są rozcieńczalniki krwi i leki przeciwzapalne znane, jako beta-adrenolityki. Inne leki, które mogą powodować wypadanie włosów, obejmują metotreksat (stosowany w leczeniu stanów reumatycznych i niektórych stanów skóry), litu (w chorobie afektywnej dwubiegunowej), niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), w tym ibuprofenu.

Jak wyeliminować cukier z diety

Jak wyeliminować cukier z diety

Już od dawna cukier ma złą sławę tzw. „białej śmierci”. Lekarze i dietetycy polecają zupełne pozbycie się go ze swojej diety. Nie jest to łatwe, choć jak najbardziej możliwe. Poniżej znajdują się rady, dotyczące tego, jak wyeliminować cukier z diety.

Jak wyeliminować cukier z diety?
Po pierwsze: stopniowo

Najważniejsza wskazówka dotycząca eliminowania jakiegokolwiek produktu z diety to by robić to krok po kroku. W przeciwnym wypadku organizm może przeżyć rodzaj szoku. Będzie opierać się nowowprowadzonemu rygorowi, a w końcu i tak sięgniemy po produkty zawierające cukier. Należy więc dzień po dniu rezygnować ze słodyczy oraz cukru w napojach. Po pewnym czasie organizm przyzwyczaja się do smaku pozbawionego słodyczy. Nie ma tu jednak jednej reguły. W przypadku niektórych osób lepsza będzie terapia szokowa, gdy odstawią cukier jednego dnia. To dobre ćwiczenie silnej woli. Tylko czy może to działać?

Znaj swojego wroga

Mówiąc o tym, jak wyeliminować cukier z diety, czasami zapomina się o wyjaśnieniu, o jaki cukier chodzi. Oczywiście najgorszym jest tzw. cukier prosty. I wcale nie ma tu różnicy, czy spożywamy biały czy brązowy. Oba nie wpływają korzystnie na ludzki organizm. Nawet cukier zawarty w owocach jest w większych ilościach niewskazany. Nie tylko wpływa na ciało, ale uzależnia umysł od słodkiego smaku.

Trzeba też odpowiedzieć sobie na pytanie, gdzie właściwie kryje się cukier. Zwykle na myśl jako pierwsze przychodzą słodycze. To jednak nieprawda. Wiele produktów żywieniowych zawiera cukier. Należą do nich m.in. soki, płatki śniadaniowe, dania mrożone, niektóre rodzaje pieczywa, a nawet część słonych przekąsek. Eliminując cukier z diety, warto więc czytać etykiety produktów.
Co robić?

Jak wyeliminować cukier z diety, mając na uwadze powyższe kwestie? Przede wszystkim należy być świadomym konsumentem. Cukier można zastąpić innymi produktami, które także dają słodki posmak. Należą do nich choćby miód albo ksylitol. Z nimi także nie wolno jednak przesadzać. Bezwzględnie trzeba też wyeliminować wszelkie słodzone napoje typu cola i oranżada. Człowiek, rzucający cukier, musi zdawać sobie sprawę z tego, ile go spożywa. Trzeba dokonać więc podsumowania, a następnie zmniejszać ilość cukru każdego dnia. Ochota na cukier przychodzi często wtedy, gdy nie dostarczymy swojego organizmowi pełnowartościowych produktów innego rodzaju. Należy więc spożywać warzywa, białko i niewielką ilość owoców (np. jedno jabłko po posiłku) – sprawi to, że ochota na cukier, będąca wynikiem wysyłania przez organizm sygnału głodu, zniknie. Trzeba też unikać tych produktów, po których apetyt na słodycze wzrasta, np. alkoholu czy kawy. Jeśli jednak potrafimy zapanować nad łaknieniem cukru, wtedy nie musimy obawiać się kieliszka wina czy filiżanki kawy dziennie. Praktyczną radą będzie też pozbycie się białego cukru oraz wszelkich słodyczy z domu. Wtedy konieczność pójścia po nie do sklepu może stanowić wystarczające zniechęcenie do jedzenia ich!

Istnieje wiele porad na temat tego, jak wyeliminować cukier z diety, jednak trzeba pamiętać, że każdy organizm nieco się różni. W związku z tym należy wypracować własny system i sprawdzić, co dla nas działa. Tylko, gdy już wyeliminujemy cukier, nie sprawiajmy sobie nagrody pod postacią ciasta! Oczywiście, od czasu do czasu zjedzenie czegoś słodkiego nie będzie zbrodnią. Istotne jednak, by na czas walki ze słodkim nałogiem, w ogóle nie jeść słodyczy.

UA-107732970-1